50.000 woorden in 30 dagen

Dit jaar doe ik voor het eerst mee aan de NaNoWriMo. Jij ook?
Aan de rechterkant van deze pagina kun je een woordenteller zien, die houdt bij of ik me netjes houd aan mijn 1667 woorden per dag in november.

Je kunt mijn NaNoWriMo avontuur volgen op Woordenwoud, Youtube en Fantasyboeken.org.

 


Dramatiek

Het heeft even geduurd, maar mijn eerste verhaalsuccesje – eerder gepubliceerd in het helaas ter ziele gegane tijdschrift De Tijdlijn, onder het pseudoniem H. C. Leander – is nu ook via Smashwords beschikbaar.

Het is gebaseerd op het kunstwerk van Brom dat prijkt op de voorkant. Ik heb daarvoor toestemming gekregen van Brom, waarvoor ik hem erg dankbaar ben. Voor meer kunst van Brom, zie www.bromart.com

Het verhaal is helemaal gratis te lezen. Veel leesplezier!

The English version is now also available, right here.


Fluistertred en Kwispel

Een wolvin vertelt haar pup een verhaaltje voor het slapen gaan, dan worden zij ruw verstoord.

Lees het verhaaltje dat ik schreef ter gelegenheid van Fantasyval 2012 nu helemaal gratis via Smashwords.


Konijnenslippers aan de voeten, bloed aan de handen

Mijn verhaal De dood komt op konijnenslippers, dat zesde werd bij de Unleash award van afgelopen jaar heb ik op Smashwords geplaatst, mede om de opgekietelde layout en covers van de al eerder gepubliceerde verhalen te vieren.

Het is een spannend Science Fiction verhaal over een man die lijdt aan slapeloosheid die nadat een vreemdeling hem midden in de nacht aanspreekt als Stamper, wakker wordt met bloed aan zijn handen.

Het is hier te lezen voor maar 99 cent. Veel plezier!


Nieuw stofkonijntje

StofkonijnEen kleine wijziging in het beeldmerk van het label Stofkonijn, dat ik gebruik voor mijn publicaties via Smashwords. Ik was nog niet helemaal tevreden over een van de oortjes en over de ogen, dus heb ik beide aangepast. Ik vond het beeldmerk ook iets te zeer aanwezig op de covers van mijn verhalen, dus heb ik het iets kleiner gemaakt. De covers moesten toch aangepast worden vanwege de nieuwe eisen die daaraan gesteld worden.

Wat vinden jullie ervan? Lief stofkonijntje zo?


Wildplakken

In een eerder bericht liet ik jullie al de gecombineerde reclameposter zien voor www.woordenwoud.nl en www.chrishantzen.nl. Welnu, ik ben de afgelopen weken naar verschillende festivals geweest, namelijk Fantastyval en Castlefest en op beide ben ik lekker aan het wildplakken geweest.

Dat klinkt alsof ik het hele festivalterein volgeplakt heb, maar zo dik is mijn portomonnee ook weer niet. Op beide festivals heb ik twee posters geplakt.

Maar dan wordt het de vraag heeft het ook nut om ziets te doen? Levert het leden op voor Woordenwoud? Levert het lezers op voor mij? Na Fantastyval had ik wel direct vier nieuwe leden voor Woordenwoud, maar volgens mij kwam dat vooral door praatjes die ik her en der gemaakt heb, en niet door de posters. Van Castlefest heb ik nog geen resultaten gezien.

Op Fantastyval heb ik er eentje opgehangen op een schuurdeur die leidde naar een binnengedeelte waar onder andere boeken verkocht werden, en in de voorleestent waar verschillende schrijvers, waaronder ik, uit eigen werk voorlazen. Op Castlefest heb ik de posters opgehangen bij de in- en uitgang van het Koetshuis, waar de meeste boeken werden aangeboden.

Natuurlijk hangt er ook eentje bij mijn eigen voordeur, voor de postbode. Binnenkort ga ik er ook eentje in de plaatselijke bibliotheek ophangen. Als jullie nog andere idee√ęn hebben hoor ik het graag van jullie.

 

 


Voorlezen op het Fantastyval

Dit jaar lees ik tijdens het Fantastyval weer voor uit eigen werk. Dit zal plaatsvinden in het Leesmoetcafé in Bloemrijk

Op zaterdag 14 juli om 14:00
En op zondag 15 juli om 17:30

Ik hoop jullie daar te zien. Maar waaruit zal ik voorlezen? En wat voor muziekje zal ik erbij opzetten?
Verzoekjes zijn welkom.

 


Voeg hier uw Jingle in

In de gauwigheid een reclameposter ontworpen voor ChrisHantzen.nl en voor Woordenwoud.nl. Met een beetje geluk zijn ze nog op tijd om mee te nemen naar het Fantastyval.
En daarnaast misschien maar her en der in bibliotheken opgangen.
Vrijwilligers?


Een verhaal zonder benen


Een man zonder naam.
Een hamer in zijn vuist.
Een roedel wolven in de striemende sneeuw.
Een bliksemschicht splijt de wolken.
In de verte klinkt de donder…

Nog een paar dagen, dan wordt op de Geekstijl podcast bekend gemaakt wie de winnaar is van de Thor schrijfwedstrijd van WB fantasy. Een mooie wedstrijd, met een rijke mythologie om uit te putten en een interessante prijzenpot. Wat wil Chris Hantzen nog meer, zul je je afvragen? Nou, eigenlijk had ik er niet voor willen leren amputeren.

Dat moet ik uitleggen, en dat doe ik dan ook graag. Voordat deze wedstrijd werd aangeboden, liep ik namelijk al een tijdje rond met in mijn achterhoofd een verhaal dat stoelde op de Noordse mythologie. Dus dacht ik: dit is mijn kans! Ik schrijf dat verhaal en ik stuur het in. Maar ja, dat verhaal stuiterde al een aantal weken rond in mijn hoofd, dus het was al een verhaal met wat vlees om de botten, wat verwikkelingen, en wat diepte voor de personages. Toen ik het afgeschreven had, bleek het verhaal dan ook meer dan 5000 woorden lang te zijn. Nog niet heel lang voor een verhaal, maar de woordlimiet van deze wedstrijd was 3000. Slik.

Toch vond ik de kans van deze wedstrijd te mooi om te laten liggen, dus heb ik iets gedaan wat ik nooit eerder deed: ik ben ledematen gaan amputeren. Figuurlijk natuurlijk, maar bloederig was het wel. Ik heb twee hoofdstukken uit het verhaal gesneden en wat dingen gewijzigd om er alsnog een sluitend verhaal van te maken. Ik was niet geheel ontevreden over het resultaat, maar vond de lange versie natuurlijk mooier. Die lange versie zal ik na verloop van tijd dan ook gaan publiceren, ongeacht de uitslag van de wedstrijd.

Nu heb ik dus een verhaal zonder benen ingestuurd naar deze wedstrijd. Hebben de juryleden dat geproefd in mijn verhaal? Komt een verhaal zonder benen wel van zijn plaats? Kan het zelfs in de kopgroep terecht komen? Het antwoord laat nog een paar dagen op zich wachten.

* De illustratie is eigendom van DC comics.


Een avond(je) bij een uitgever

Hat was zover: WB fantasy woensdag, maar dan in levende lijve, en niet verborgen achter een logo en een hashtag.

Na bijna drie uur in de trein, liep ik te dwalen door ons aller hoofdstad: Mokum. Ik was haastig vertrokken en snel op een kaarte gekeken hoe ik ongeveer op de Spuistraat moest uitkomen. Dat leek niet zo moeilijk, die lag vrijwel direct aan het Centraal Station. Maar ja, je bent een dromerige schrijver of je bent het niet, dus ik liep natuurlijk verkeerd en hoewel ik om half zeven uit de trein stapte, vond ik om vijf voor zeven (met niet bepaald accurate hulp van Google maps) pas de Spuistraat. Toen was het nog een eindje lopen naar het adres dat ik in mijn hoofd had: nummer 238.  De Spuistraat werd stap voor stap steeds kleurrijker, zowel in graffiti als in mensen en rook steeds sterker verdovende middelen. Ik ben van mezelf al verdoofd genoeg, dus ik voelde me niet verleid. Aangekomen bij nummer 238 bleek dat een wwonhuis te zijn, ingeklemd tussen een coffeeshop en een smartshop. Blijkbaar heeft de krimpende economie weinig vat op die zaken. Best smart dus, die handel. Na een paniekerig twitterberichtje bedacht ik me dat ik ook gewoon even op de website van WB Fantasy kon kijken, ik bleek bij nummer 283 te moeten zijn.

Daar aangekomen was het feest gelukkig nog niet begonnen. Ik beklom de lange trap naar het kantoor van de uitgever. Letterlijk. Misschien doe ik dat in de tussentijd ook wel in overdrachtelijke zin, maar dit keer was het toch echt letterlijk. Ik hoorde menige knie erover klagen.


De avond verliep in een rap tempo. We kregen een rondleiding door de verschillende ruimtes, waarbij Eveline uitlegde wat voor werk, waar gedaan werd. Het meeste daarvan hadden we natuurlijk al eens eerder gehoord bij de #WBFW, maar het was leuk om er nu ook een beeld bij te krijgen. Twee van de kamers in de uitgeverij ademden de sfeer van een klein tweedehands boekwinkeltje of een oude dorpsbibliotheek; een sfeer die mij zeker wel kon bekoren. We mochten zelfs de beruchte slushpile zien. Die bleek overigens een slushstelling vol met slushordners te zijn. Dat beeld is een stuk minder romantisch, maar praktisch is het wel. Misschien heb ik vroeger te vaak Guust* gelezen, en krijg ik dat beeld nooit meer uit mijn hoofd.Guust

Er gebeurde natuurlijk nog meer. Zo was er een leuke prijsvraag voor een gratis boek naar keuze en kregen we een schets te zien (hoewel, schets… ik zou het zo aan mijn muur hangen) van een boek dat binnenkort bij WB Fantasy zal verschijnen en werd er natuurlijk lekker geborreld en gekletst. Zoals vaker bij dit soort evenementen was het ook weer erg leuk om wat mensen te spreken die ik tot dan toe eigenlijk alleen ken van de verschillende internetfora. Het was druk bezocht, blijkbaar is een Facebook evenement een prima manier om mensen naar je toe te brengen. en de consensus was dat het een geslaagde avond was.

Die consensus ben ik het zeker mee eens. Maar belangrijker: ik denk dat deze avond, en de daarop voorafgaande Twitter- en Facebook sessies voor als een goed voorbeeld kunnen dienen naar andere uitgeverijen. Rondom de meeste uitgeverijen hangt toch vaak een wat mysterieuze sfeer, alsof ze bang zijn om uit de doeken te doen hoe zij precies hun werk doen. Ik kan me zo voorstellen dat dit in vroeger tijden belangrijk was vanuit een concurrentie oogpunt, maar volgens mij is het niet meer van deze tijd. De openheid die WB Fantasy in de afgelopen maanden gegeven heeft, vind ik enorm verfrissend en het schept vertrouwen. Dat zeg ik zowel in mijn rol als lezer, als in mijn rol als schrijver.

De dingen zijn snel aan het veranderen in uitgeversland. Of dat uiteindelijk ten goede of ten kwade zal zijn moet nog blijken. Maar ik ben er van overtuigd dat die uitgevers die het meest hun lezers en potenti√ęle schrijvers met een open vizier tegemoet treden, de trouwste schare volgers zullen opbouwen.

Gelukkig is WB Fantasy niet de enige die hier iets mee doet. Luitingh doet bijvoorbeeld in samenwerking met Magictales een manuscriptenwedstrijd om nieuw talent op een open manier te ontdekken. Ook een prachtig initiatief. Maar we zijn er nog niet, er valt voor alle uitgevers nog veel terrein te winnen. Dus uitgevers, als jullie meelezen: een goed voorbeeld doet goed volgen. Neem die handschoen op!

En tot de volgende keer maar weer, vriendjes en vriendinnetjes.

—–

* Guust is een karakter van Franquin en wordt gepubliceerd door uitgeverij Dupuis.